บทที่ 86 -86-

ตอนที่ 86

เสียงฉีกขาดของอาภรณ์ที่สวมใส่พานให้ไป๋ฟางเซียนใจตกไปอยู่ตาตุ่ม แววตาฉายชัดถึงความตื่นตระหนก ยิ่งกลิ่นกายชวนคลื่นเหียนของอีกฝ่ายลอยเข้าจมูกก็ยิ่งหวาดกลัว

“ปล่อย ปล่อยข้านะ!” นางเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบากเนื่องจากว่ายังคงจุกอยู่

“เรื่องอันใดเล่า วันนี้แหละ ข้าจะได้ทำตามที่ใจปรารถนาเสียที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ